ریاضیات

فهرست

• 1تاریخ
• 2فرمول
• 3مقیاس طول و عدد راسبی
• 4موارد ساده
  • 4.1توپ پرتاب شده روی چرخ فلک چرخان
  • 4.2توپ برگشتی
• 5روی زمین اعمال شد
  • 5.1کره چرخان
  • 5.2هواشناسی
    • 5.2.1جریان در اطراف یک منطقه کم فشار
    • 5.2.2دایره های اینرسی
    • 5.2.3سایر اثرات زمینی
  • 5.3اثر Eötvös
    • 5.3.1مثال شهودی
  • 5.4تخلیه در وان و توالت
    • 5.4.1آزمایش آزمایشگاهی زهکشی آب در شرایط غیر معمول
  • 5.5مسیرهای بالستیک
• 6تجسم اثر کوریولیس
• 7اثرات کوریولیس در مناطق دیگر
  • 7.1دبی سنج کوریولیس
  • 7.2فیزیک مولکولی
  • 7.3تقدم ژیروسکوپی
  • 7.4پرواز حشرات
  • 7.5پایداری نقطه لاگرانژی
• 8همچنین ببینید
• 9منابع
• 10بیشتر خواندن
  • 10.1فیزیک و هواشناسی
  • 10.2تاریخی
• 11لینک های خارجی

تاریخچه [ ویرایش ]

تصویری از Cursus seu Mundus Mathematicus (1674) از CFM Dechales، که نشان می‌دهد چگونه یک گلوله توپ باید به سمت راست هدف خود در زمین در حال چرخش منحرف شود، زیرا حرکت توپ به سمت راست سریع‌تر از حرکت برج است.

تصویری از Cursus seu Mundus Mathematicus (1674) از CFM Dechales، که نشان می دهد چگونه یک توپ باید از یک برج روی زمین در حال چرخش سقوط کند. توپ از F آزاد می شود. بالای برج سریعتر از پایه خود حرکت می کند، بنابراین در حالی که توپ می افتد، پایه برج به سمت I حرکت می کند ، اما توپ که سرعت بالای برج به سمت شرق دارد، از پایه برج پیشی گرفته و بیشتر به سمت شرق فرود می آید. در L. _

دانشمند ایتالیایی جووانی باتیستا ریچیولی و دستیارش فرانچسکو ماریا گریمالدی این اثر را در ارتباط با توپخانه در Almagestum Novum در سال 1651 توصیف کردند و نوشتند که چرخش زمین باید باعث شود گلوله توپی که به سمت شمال شلیک می شود به سمت شرق منحرف شود. [12] در سال 1674، کلود فرانسوا میلیه دشالس در Cursus seu Mundus Mathematicus خود شرح داد.چگونه چرخش زمین باید باعث انحراف در مسیر اجسام در حال سقوط و پرتابه هایی شود که به سمت یکی از قطب های سیاره نشانه رفته اند. Riccioli، Grimaldi، و Dechales همگی این اثر را به عنوان بخشی از استدلال علیه سیستم خورشید مرکزی کوپرنیک توصیف کردند. به عبارت دیگر، آنها استدلال کردند که چرخش زمین باید این اثر را ایجاد کند، و بنابراین عدم تشخیص این اثر، شاهدی بر زمین بی حرکت بود. [13] معادله شتاب کوریولیس توسط اویلر در سال 1749 استخراج شد، [14] [15] و این اثر در معادلات جزر و مدی پیر-سیمون لاپلاس در سال 1778 توصیف شد . [16]

گاسپارد-گوستاو کوریولیس در سال 1835 مقاله ای در مورد بازده انرژی ماشین هایی با قطعات چرخان مانند چرخ های آبی منتشر کرد. [17] آن مقاله نیروهای مکملی را که در یک چارچوب مرجع چرخشی شناسایی می‌شوند، در نظر گرفت. کوریولیس این نیروهای مکمل را به دو دسته تقسیم کرد. دسته دوم شامل نیرویی است که از ضرب ضربدر سرعت زاویه ای یک سیستم مختصات و طرح ریزی سرعت یک ذره به صفحه ای عمود بر محور چرخش سیستم ناشی می شود. کوریولیس به دلیل تشابهات آن با نیروی گریز از مرکز از این نیرو به عنوان نیروی گریز از مرکز یاد می کندنیروی گریز از مرکز قبلاً در دسته یک در نظر گرفته شده است. [18] [19] این اثر در اوایل قرن بیستم به عنوان " شتاب کوریولیس"، [20] و در سال 1920 به عنوان "نیروی کوریولیس" شناخته شد. [21]

در سال 1856، ویلیام فرل وجود یک سلول گردشی در عرض های جغرافیایی میانی را پیشنهاد کرد که هوا توسط نیروی کوریولیس منحرف می شود تا بادهای غالب غربی ایجاد شود . [22]

درک سینماتیک از چگونگی تأثیر چرخش زمین بر جریان هوا در ابتدا جزئی بود. [23] در اواخر قرن 19، گستره کامل برهمکنش مقیاس بزرگ نیروی گرادیان فشار و نیروی انحرافی که در پایان باعث می‌شود توده‌های هوا در امتداد ایزوبارها حرکت کنند ، درک شد. [24]