ریاضیات

دانشجویان دانشگاهی [ ویرایش | ویرایش منبع ]

فردریش ویلهلم بسل تعدادی از دانشجویان با استعداد را برای کار عملی در رصدخانه پرورش داد. یکی از اولین یاران او گوتیلف هاگن ، پسر عموی همسرش یوهانا بود. اما پس از دو سال، هاگن موضوع خود را به نقشه برداری و مهندسی هیدرولیک تغییر داد.

در سال 1820 رصدخانه موقعیت دستیار خود را دریافت کرد. اولین دستیار منظم از 1820 تا 1823 فردریش ویلهلم آگوست آرگلاندر (1799-1875) بود که بعدها مدیریت رصدخانه ها در Åbo ، Helsingfors و بن را بر عهده گرفت. پس از او اتو آگوست روزنبرگر (1800-1890) از 1823 تا 1826، که سپس به عنوان استاد ستاره شناسی و مدیر رصدخانه به هاله رفت . جانشین او کارل تئودور انگر (1803-1858) رصدخانه Königsberg را پس از پنج سال ترک کرد تا مدیریت یک رصدخانه تازه تاسیس در Danzig را بر عهده بگیرد .

آگوست لودویگ بوش (1804-1855) در سال 1824 همراه با جوزف فون آیشندورف ، که او را به عنوان معلم خصوصی برای فرزندانش استخدام کرد، از دانزیگ به کونیگزبرگ نقل مکان کرد، و در همان زمان نجوم و ریاضیات را نزد بسل خواند. در سال 1831 او جانشین انجر به عنوان دستیار شد و در سال 1835 موقعیت تازه ایجاد شده رصدگر را دریافت کرد. پس از مرگ بسل، او ابتدا مدیر موقت رصدخانه Königsberg شد . کار هاینریش شلوتر (1815-1844)، دستیار از 1841 تا 1844، با مرگ زودهنگام او به پایان رسید. موریتز لودویگ گئورگ ویچمن (1821-1859) جانشین او به عنوان دستیار، رصدگر 1850 و پس از مرگ بوش دومین جانشین بسل به عنوان مدیر رصدخانه بود.ادوارد لوتر (1816-1887) از سال 1855 استاد نجوم در دانشگاه آلبرتوس بود و پس از مرگ ویشمن نیز مدیریت رصدخانه را بر عهده گرفت و توانست با قدرت رسمی کامل بسل آشتی دهد.

شاگرد بسل، هاینریش فردیناند شرک (1798-1885) در هاله استاد شد و رئیس رصدخانه کیل شد ، امیل پلانتامور (1815-1882) مدیریت رصدخانه ژنو را بر عهده گرفت . کارل آگوست فون اشتاینهایل (1801–1893) استاد دانشگاه مونیخ شد . او به ویژه خود را وقف تنظیم اندازه گیری در بایرن کرد. علاقه اصلی او به سازسازی بود که برای آن شرکت CA Steinheil & Söhne را تأسیس کرد .

بسل ریاضیات را نزد زیگفرید هاینریش آرونهولد ، کارل ویلهلم بورچارد ، اتو هسه ، فردیناند یواخیمستال ، فردریش جولیوس ریچلو و فیلیپ لودویگ فون سیدل آموخت .

طرح جانشینی برای بسل دشوار بود. گفته می‌شود که در مصاحبه‌ای در سال 1845، او ابراز امیدواری کرد که پس از مرگش، این موقعیت برای شاگردش ویچمن خالی بماند تا زمانی که تحصیلات خود را به پایان رسانده و به عنوان استاد واجد شرایط شود. پس از مذاکره ناموفق وزارتخانه با آرگلاندر (بن) و هنسن (گوتا) پس از مرگ بسل، در پایان سال 1847 ، یوهان گوتفرید گال ، کارمند انکه، که نپتون را پیدا کرده بود، تصمیم گرفت . ژاکوبی در آخرین لحظه مداخله کرد - اسناد لازم قبلاً تنظیم شده بودبه شدت به نفع بوش و علیه گال بود که احساس کرد مجبور به تسلیم شدن شد. در نتیجه، کارکردها از هم جدا شدند: بوش در سال 1849 از رصدگر به مدیر رصدخانه ارتقا یافت و پیترز (دورپات) دانشجوی بسل مقام استادی نجوم را در آلبرتینا دریافت کرد که پس از چند سال دوباره آن را ترک کرد. [243]

زندگی نامه نویسان موافق هستند که پس از مرگ بسل، نجوم در کونیگزبرگ به آرامی کاهش یافت و رصدخانه اهمیت خود را به عنوان مرکز بین المللی نجوم از دست داد. [244] [245]

عضویت و جوایز [ ویرایش | ویرایش منبع ]

اولین انجمن علمی که فردریش ویلهلم بسل به عضویت آن منصوب کرد، انجمن علوم، کشاورزی و هنر در استراسبورگ (1812) بود. در سال 1814 آکادمی علوم روسیه در سن پترزبورگ او را به عنوان عضو افتخاری منصوب کرد. [246] پس از آن آکادمی علوم در پاریس (1816)، [247] آکادمی سلطنتی علوم دانمارک در کپنهاگ (1821)، انجمن سلطنتی ادینبورگ (1823)، [248] آکادمی سلطنتی علوم سوئد. در استکهلم (1823)، انجمن سلطنتی در لندن (1825)، [ 249]موسسه سلطنتی علوم هلند در آمستردام (1827)، [250] آکادمی علوم و ادبیات در پالرمو (1827)، آکادمی علوم هلند در هارلم (1830) و آکادمی علوم و هنر آمریکا در کمبریج (ماساچوست) ( 1832) [251] .

در آلمان به عنوان عضو آکادمی سلطنتی علوم پروس در برلین (1812)، [252] آکادمی علوم در گوتینگن (1826) و سرانجام آکادمی سلطنتی علوم باواریا در مونیخ (1842) انتخاب شد. [253]

Pour le Merite را سفارش دهید

او همچنین در انجمن اقتصادی فیزیکی پروس شرقی (1814) و انجمن سلطنتی آلمان (1817) در Königsberg، انجمن ترویج همه علوم در ماربورگ (1817)، انجمن تحقیقات طبیعی در Danzig (1829) پذیرفته شد. انجمن سلطنتی نجوم در لندن (1832)، انجمن سلطنتی علوم در اوپسالا (1836)، انجمن فلسفی آمریکا در فیلادلفیا (1840)، [254]انجمن ایتالیایی علوم در مودنا (1842)، انجمن فلسفی و ادبی در منچستر (1843) و آتنائوم سلطنتی ایتالیایی در فلورانس (1844). [255]

بسل در سال 1811 جایزه لالان آکادمی فرانسه را برای مقاله ای در مورد انکسار اتمسفر دریافت کرد و در سال 1812 جایزه ای از آکادمی پروس برای "بررسی بزرگی و تأثیر پیشرفت اعتدال ها" دریافت کرد. [64] در سال 1829 او مدال طلا را از انجمن سلطنتی نجوم برای مشاهدات منطقه و در سال 1841 برای تعیین اختلاف منظر دریافت کرد. [256]

بسل دکترای افتخاری دانشگاه گوتینگن و عضو افتخاری دانشگاه کازان بود .

هنگامی که در سال 1842، کلاس صلح از Order Pour le Mérite برای علوم و هنرها تأسیس شد، بسل یکی از اولین اعضایی بود که به پیشنهاد الکساندر فون هومبولت توسط فردریش ویلهلم چهارم منصوب شد.

بسل از سال 1824 سه بار نشان عقاب سرخ پروس را دریافت کرد ، آخرین بار (1844) با ستاره درجه 2، و همچنین نشان دانمارکی Dannebrog (1821)، [An 20] نشان روسیه سنت استانیسلاوس. (1837) و نشان ستاره شمال سوئدی (1841).

فردریک ویلیام سوم. بسل در سال 1832 به عنوان "شورای خصوصی" منصوب شد. [255]

بسل به عنوان همنام علمی [ ویرایش | ویرایش منبع ]

→ فهرست: بسل به عنوان همنام

فرهنگ خاطره [ ویرایش | ویرایش منبع ]

نقش برجسته (1862) اثر رودولف زیمرینگ در دانشگاه کونیگزبرگ

نیم تنه (1882) یوهان فردریش رویش در رصدخانه کونیگزبرگ

در بسیاری از شهرهای آلمان خیابان‌ها، مسیرها یا میدان‌هایی وجود دارد که نام فردریش ویلهلم بسل را یدک می‌کشند. [257] اولین چنین نامگذاری در زمان حیات بسل در سال 1844 به تحریک فردریش ویلهلم چهارم در فردریش اشتات برلین ، امروز ناحیه کروزبرگ ، صورت گرفت. در سال 1835، رصدخانه برلین در نزدیکی این خیابان ساخته شد . امروزه این سایت Besselpark نامیده می شود .

در Königsberg , Besselstrasse از سال 1856 به رصدخانه منتهی شده بود , و میدانی در پای تپه رصدخانه Besselplatz نام داشت . مجسمه نیم تنه بسل یوهان فردریش رویش از سال 1882 در باغ رصدخانه ایستاده است و از زمان جنگ جهانی دوم گم شده است. در پایه مجسمه سوارکاری فردریش ویلهلم سوم. توسط آگوست کیس که در سال 1851 در میدان پارادپلاتز برپا شد ، بسل بر روی نقش برجسته برنزی به عنوان نماینده طبقه محقق ظاهر شد. یک مدال پرتره با سر بسل توسط رودولف زیمرینگ مجسمه ساز در سال 1862 به ساختمان جدید دانشگاه آلبرتوس در کونیگزبرگ اضافه شد.مناسب. بناهای یادبود کونیگزبرگ در نتیجه جنگ جهانی دوم تخریب شد. یک مدرسه متوسطه که ساختمان آن حفظ شده بود، نام بسل را از سال 1921 تا 1945 داشت. [258] در کالینینگراد امروزی ، در محل رصدخانه تخریب شده، از سال 1975، یک سنگ یادبود به یاد فردریش ویلهلم بسل است. [259] [260] در سال 1989 یک خیابان به نام او نامگذاری شد و یک پلاک یادبود به خانه شماره 2 آنجا چسبانده شد. [261]

یورگن گورتز بنای یادبود " بسلی " را برای برمن ایجاد کرد که در Hanseatenhof در نزدیکی محل زندگی و کار سابق بسل ساخته شد. [262] [263] همچنین در برمن در منطقه Östliche Vorstadt گروه ساختمان های مسکونی Besselstrasse قرار دارد که از سال 1869 به بعد ساخته شده است.

در Minden ، Besselgymnasium نام او را دارد. یک پلاک یادبود به خانه در کامپشتراس 28، جایی که خانه ای که در آن متولد شده بود، چسبانده شده است. [264] از سال 1996 مجسمه نیم تنه منجم توسط دوریس ریچتنهاین در میدان بازار میندن (پله های مارتینی) وجود دارد. [265] [266]

اولین جسم کیهانی که نام بسل به آن داده شد دهانه ماه بسل در Mare Serenitatis است. این نام گذاری که توسط ویلهلم بیر و یوهان هاینریش مدلر در سال 1837 انجام شد، توسط اتحادیه بین المللی نجوم در سال 1935 تأیید شد. [267] یک قرن پس از اولین تعیین اختلاف منظر، سیارک (1552) بسل نام خود را در سال 1938 دریافت کرد. یک عنصر ساختاری در بخش کاسینی حلقه‌های زحل ، از سال 2009 ، شکاف بسل (Bessel Gap) نامیده می‌شود . [268]

در سال 1845، زمانی که بسل هنوز زنده بود، پوست بیسل به عنوان بزرگترین کشتی در ناوگان برمن مورد استفاده قرار گرفت و عمدتاً برای تردد مهاجران به آمریکای شمالی مورد استفاده قرار گرفت. [269] در سال 1981، خدمات هیدروگرافی جمهوری دموکراتیک آلمان بارک بررسی بسل را راه اندازی کرد .

به مناسبت دویستمین سالگرد تولد بسل، انجمن نجوم جلسه سالانه خود را در سال 1984 در شهر زادگاه او میندن برگزار کرد. [270] به همین مناسبت، Deutsche Bundespost یک تمبر ویژه 80 pfennig با تیراژ 31،450،000 نسخه منتشر کرد، و یک مدال یادبود در مجموعه "Mindener Geschichtstaler" ضرب شد. [271] [272]

بنیاد الکساندر فون هومبولت جایزه تحقیقاتی سالانه فردریش ویلهلم بسل را اعطا می کند که 45000 یورو به آن اهدا می شود.

منبع

https://de.wikipedia.org/wiki/Friedrich_Wilhelm_Bessel