ریاضیات

انرژی جنبشی
اتومبیل های غلتکی هنگامی که در انتهای مسیر هستند به حداکثر انرژی جنبشی خود می رسند. هنگامی که آنها شروع به افزایش می کنند ، انرژی جنبشی شروع به تبدیل به انرژی پتانسیل گرانشی می کند . مجموع انرژی جنبشی و پتانسیل موجود در سیستم ثابت می ماند و از تلفات ناشی از اصطکاک چشم پوشی می کند .
نمادهای رایج	KE ، E k ، یا T
واحد SI	ژول (J)
مشتق از سایر مقادیر	E k = ½ m v 2 E k = E t + E r

بخشی از یک سریال در
مکانیک کلاسیک
قانون دوم حرکت
تاریخ جدول زمانی کتابهای درسی
نشان دادن شاخه ها
نشان دادن مبانی
نشان دادن فرمول بندی ها
نشان دادن مباحث اصلی
نشان دادن چرخش
نشان دادن دانشمندان
نشان دادن دسته بندی ها
v تی ه

در فیزیک ، انرژی جنبشی یک جسم ، انرژی است که در اثر حرکت خود دارد . [1] این کار به عنوان کار مورد نیاز برای سرعت بخشیدن به جسم یک جرم داده شده از حالت استراحت تا سرعت اعلام شده تعریف می شود . بدن با به دست آوردن این انرژی در طول شتاب ، این انرژی جنبشی را حفظ می کند مگر اینکه سرعت آن تغییر کند. هنگام کاهش سرعت از سرعت فعلی به حالت استراحت ، همان کار توسط بدن انجام می شود.

در مکانیک کلاسیک ، انرژی جنبشی یک جرم غیر چرخان با جرم m با سرعت v حرکت می کند. در مکانیک نسبی گرایی ، این فقط زمانی تقریب خوب است که v بسیار کمتر از سرعت نور باشد.

واحد استاندارد از انرژی جنبشی است ژول ، در حالی که واحد انگلیسی از انرژی جنبشی است پا پوند .

فهرست

• 1تاریخ و ریشه شناسی
• 2بررسی اجمالی
• 3انرژی جنبشی نیوتنی
  • 3.1انرژی جنبشی اجسام صلب
    • 3.1.1استخراج
  • 3.2اجسام چرخان
  • 3.3انرژی جنبشی سیستم ها
  • 3.4دینامیک سیالات
  • 3.5چارچوب مرجع
  • 3.6چرخش در سیستم ها
• 4انرژی جنبشی نسبی اجسام صلب
  • 4.1نسبیت عام
• 5انرژی جنبشی در مکانیک کوانتوم
• 6همچنین ببینید
• 7یادداشت
• 8منابع
• 9لینک های خارجی

تاریخ و ریشه شناسی

صفت جنبشی دارای ریشه های آن در یونانی کلمه κίνησις kinesis به ، به معنی "حرکت". دوگانگی بین انرژی جنبشی و انرژی پتانسیل را می توان در مفاهیم فعلیت و پتانسیل ارسطو جستجو کرد . [2]

اصل در مکانیک کلاسیک که E آلفا MV 2 برای اولین بار توسط توسعه داده شد گوتفرید لایبنیتس و یوهان برنولی ، که انرژی جنبشی به عنوان توصیف نیروی زندگی ، در برابر زنده باد . Willem's Gravesande از هلند شواهد تجربی این رابطه را ارائه داد. Gravesande از ویلم با انداختن وزنه ها از ارتفاعات مختلف به یک بلوک از خاک رس ، تشخیص داد که عمق نفوذ آنها متناسب با مربع سرعت ضربه آنها است. امیلی دو شاتلت مفاهیم آزمایش را تشخیص داده و توضیحی را منتشر کرد. [3]

اصطلاحات انرژی جنبشی و کار در معنای علمی فعلی آنها به اواسط قرن نوزدهم برمی گردد. درک اولیه این ایده ها را می توان به گاسپارد-گوستاو کوریولیس نسبت داد ، که در سال 1829 مقاله ای با عنوان Du Calcul de l'Effet des Machines را منتشر کرد و در آن ریاضیات انرژی جنبشی را تشریح کرد. اعتبار ویلیام تامسون ، بعداً لرد کلوین ، برای ایجاد اصطلاح "انرژی جنبشی" تعیین شده است. 1849–51. [4] [5] رانکین ، که اصطلاح "انرژی پتانسیل" را در سال 1853 و عبارت "انرژی واقعی" را برای تکمیل آن معرفی کرده بود ، [6] بعدا به ویلیام تامسون و پیتر تایت اشاره کردبه عنوان جایگزین کلمه "جنبشی" به جای "واقعی". [7]

منبع

https://en.wikipedia.org/wiki/Kinetic_energy