باز کردن سهام

معادله سبز بیل گیتس

چه حال و هوایی دارد! این یک سرزنش دقیق تر از همیشه با وجود مبهم بودن آن است، زیرا تابستان امسال نیز در جبهه آب و هوا غیرقابل پیش بینی و خشونت آمیز است. دانشمندان و کارشناسانی که مدتی است از نقطه‌ای بی‌بازگشت برای آب و هوای ما صحبت می‌کنند، این را پیش‌بینی می‌کردند و ما ساکنان کشور از نزدیک متوجه آن شده‌ایم زیرا شاهد دمای بی‌سابقه‌ای هستیم که آسفالت پایتخت را ذوب کرده است. طوفان های موسمی که در سایه مادونینا افتادند. و اگر منکران هنوز گوش می‌دادند، آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل، در روز جهانی محیط‌زیست در 5 ژوئن گذشته، اظهار داشت: «انسان‌ها که مسئول گرمایش هستند، مانند شهاب سنگی که دایناسورها را از بین بردند، برای سیاره خطری مشابه دارند. در مورد آب و هوا، ما دایناسور نیستیم. ما شهاب سنگ هستیم ما فقط در خطر نیستیم، ما در خطر هستیم. زنگ خطر جدی است. 80 درصد احتمال دارد که میانگین دمای جهانی تا سال 2028 از 1.5 درجه سانتیگراد، هدف تعیین شده در توافقنامه آب و هوای پاریس، فراتر رود.

علت، که اکنون به خوبی شناخته شده است، انتشار بیش از حد بالای دی اکسید کربن (CO2) است و مقصر آن جوامع صنعتی، دنیای باستان و جدید هستند که سوخت های فسیلی را برای تولید انرژی برای حمایت از تولید (بیش از حد) صنعتی می سوزانند و به اقتصادها اجازه می دهند. ، جمعیت و مصرف رشد کند. طی سال‌ها، بحث‌ها و اجلاس‌ها و اسناد برنامه‌ای زیادی برای جلوگیری یا حداقل کند کردن تغییرات رادیکال آب و هوا انجام شده است، اما از سوی دیگر، سیاست‌های اتخاذ شده یا ضعیف بوده یا غایب بوده است: مانند ماری آنتوانت‌های مدرن، برخی از سران به فریاد "مردم داغ هستند" آنها پاسخ دادند "به آنها مقداری گرانیت بدهید". از فعال‌ترین و نگران‌کننده‌ترین محققان این مشکل می‌توان به بیل گیتس، بزرگ‌زاده مایکروسافت اشاره کرد که پس از کنار گذاشتن نقش خود به عنوان ابرمدیر شرکت فناوری اطلاعات که خود تأسیس کرد، خود را وقف بنیاد بشردوستانه‌اش کرد که در تحقیق و توسعه راه‌حل‌ها سرمایه‌گذاری می‌کند. مسائل اصلی دنیای ما

در کتاب آب و هوا: چگونه از یک فاجعه جلوگیری کنیم ، او به مسائل زیست محیطی با تجزیه و تحلیل امکان سنجی سیاسی-اجتماعی و جستجو برای احتمالات تکنولوژیکی می پردازد. گیتس از دو عدد شروع می شود: 50,000,000,000 و 0. عدد اول نشان دهنده تعداد تن گازهای گلخانه ای است که هر ساله توسط تمام فعالیت های انسانی به جو منتشر می شود. دوم تعداد تنی است که باید تا سال 2050 به آن برسیم تا از بحران آب و هوایی جلوگیری کنیم. بیل گیتس برای درک چگونگی مداخله و درک چگونگی تعامل عوامل مختلف با یکدیگر، یک فرمول جبری ایجاد کرد: P×S×E×C=CO2 ، که در آن P تعداد افراد در جمعیت جهان، S مقدار متوسط ​​است. کالاها و خدمات مصرف شده توسط افراد، E میانگین انرژی مورد نیاز تولید خدمات و C میانگین مقدار دی اکسید کربن آزاد شده توسط تولید انرژی است. به منظور حذف انتشار دی اکسید کربن، معادله ای که باید طی سی سال آینده حل شود به این صورت است: P×S×E×C=0 . اما همانطور که قانون ابطال به ما می آموزد، برای باطل بودن یک محصول، حداقل یکی از عوامل باید باطل باشد. پس بیایید روی عوامل درگیر تمرکز کنیم. هرچقدر هم که رادیکال و به طور موثر تعیین کننده باشد، حذف جمعیت گزینه مناسبی نیست. حتی پرشورترین پیرو سیاست‌های مالتوس که جنگ‌ها، بیماری‌های همه‌گیر و قحطی را به عنوان عناصر کنترل جمعیتی در نظر می‌گرفت، هرگز نمی‌توانست جمعیت جهان را که امروزه نزدیک به 8 میلیارد نفر است و همه تخمین‌ها نشان می‌دهند در حال افزایش است، از بین ببرد. البته تهدید دائمی هسته ای ناشی از دو بلوک متضاد در جهان می تواند به این معنا کمک کند. حتی متغیر "خدمات" را هم نمی توان کاهش داد، برعکس، از آنجایی که مصرف کشورهای در حال توسعه، همانطور که خود نامش می گوید، به درستی در حال افزایش است و کشورهای توسعه یافته قصد ندارند سطح مصرف خود را رها کنند، در حال رشد است. طبق تعریف، انرژی برای خدمات قابل حذف نیست. البته می توان آن را با رفتارهای پاک (پنل های خورشیدی، استفاده از حمل و نقل عمومی و بازیافت) محدود کرد، اما کار مستلزم صرف انرژی است و دانشمندان می گویند که در سال 2050 ما 50 درصد انرژی بیشتری مصرف خواهیم کرد.

تنها کاری که ما باید انجام دهیم این است که در C مداخله کنیم ، یعنی انتشار کربن در جو را که نتیجه تولید انرژی از طریق سوخت های فسیلی است که به شدت سیاره را مسموم می کنند، لغو کنیم. فناوری‌های سبز جدید حتی می‌توانند به کاهش شدید آنها کمک کنند، اما راه‌حل نیستند. به بیان یک ریاضیدان: "اگر آن محصول نمی تواند صفر باشد، حداقل یک o کوچک است..."

https://matematica.unibocconi.eu/lequazione-verde-di-bill-gates